“මා හා ජීවිතය”

අද ක්‍රි.ව දෙදහස් නවය වර්ෂයේ මාර්තු මස නම වෙනිදා, සදුදාවක්.

“මා හා ජීවිතය”

අඳුර රජයනා එක් නිශායාමයක
පුන්ස‍ඳේ එක් සඳ කිරණකදු නොමැතිව
තනිව මම කල්පනා ලොවේ නිග්මන්ව
ගැලපුවෙමි අතීතය සහ වර්තමානය එකිනෙක

ප්‍රශ්නාර්තයකි, කොහිද අද?
මාවතක් නොමැති‍ව යන මේ ගමන් මඟ
අතරමංව, කටු ඉඹුල් වන ලැහැබවල් රුදුරු වන සතුන් මැද
විඩාපත්ව, නැඟී සිටිමි අනාගතයට යන මෙමඟ

ආදරය සහ විරහව එකිනෙකා හා අත්වැල් බැඳ ගෙන
කැරකෙයි මා වටා මතකයන් හා වේදනාවන් ඉතිරි කොට
ඔබ දුන් ඒ රතු රෝස මල පරව ඇති නිසාවෙන් පොතක පිටු අතර
නැත, හිතත් වාසනාවත් පහස විදින්නට රතු රෝස මලක සුමුදු පෙති අතර

ජීවිතය, අප මෙකල ගමන් කරනා වංකගිරියක
තැලී පොඩිවී හඳ බිඳී බලාපොරොත්තු සුන්ව ගිය කල
නිහඬව නිසලව නිසොල්මන්‍ව බලා හිදී අඳුර තුළ
විවර වූ දොරටුවක හිරු කිරණ දකින තෙක් එක හිතක


නැවත හමු වෙන තෙක් සුභ කලක්....