දැනෙයි මට කඳුලක බර..

අද ක්‍රි.ව දෙදහස් නවය වර්ෂයේ ජුනි මස විසි දෙවෙනිදා, සදුදාවක්.

"දැනෙයි මට කඳුලක බර"

දැනෙයි මට කඳුලක බර
අතුපතර විහිද ගිය
තුරු වියනක් යට හිද
සදාතනික ප්‍රේමයක නටඹුන්
විසිර ඇති විට සැම අත.
සියොතුන් නඟන ගී හඬ
පැතිර යන විට දස අත
සඳ මුවා වූ තැනින් අඳුරට
බලයි එබී හෙමිහිට.
කඩුපුල් මලක සුවඳ පැතිරුන
එක් නිශායාමයක
බලා හිඳියි මම
මේ අනන්ත වූ නිල් අහස දෙස.
සොඳුරුය ඒ අතීතය
මතකද සඳ කිඳුරු දා කව
පාරිශුද්ධය සදාතනිකය
සිහිල් සුළඟක් මෙන් හමා යන.
රැදෙයි නෙතඟ
කඳුළු බිදුවක් නොගිලිහුන.

නැවත හමු වෙන තෙක් සුභ කලක්....